12 Şubat 2012 Pazar

Bazen ölücem gibi oluyo

Burayi kim okuyo ne düsünüyo artik hicbisikimde degil.
Yok oluyorum her gün ve kimsenin bu yok olusu durdurdugu yok
Yasadigim sürece bu "en dip"de oluslarim hep beni daha da güclü yapicak bunu biliyorum,daha önce de yasadim ve gördüm ama..
Insanlarin beni salak yerine koymalari da biyere kadar o kadar cok defa yaptilar ki bunu artik cidden salak olmus bile olabilirim.
Ben oturmus günlerin gecmesini günesin dogmasini beklerken mutlulugu haketmeyen birgün de olsa 1 ay da olsa 1 yilda olsa hayatimi mahveden kalbimi ezip gecen insanlarin mutluluk tablolarini gördükce deliricem saniyorum o an.
Tamam diyorum ya suan bu duruma kahkahalarla gülüyosam normal degilim
Bazen kaldiramiyorum
Mayistaki sinav
araliktaki baarisizligim
yalniz secimlerim
secemeyislerim
kendim dahilinde baskalarininda hayatini mahvetmeye calismam
ucuruma sürüklemem bizi
Hepsi biranda olunca tek bi aksa tek bir gece.
Fazla geliyo
Ben mi büyütüyorum bilmiyorum ama..cidden
Artik bi düzene sokmaliyim diyorum herseyi sonra kendimi yorgani basima kadar cekmis hungur hungur aglarken buluyorum
Habire yalnis insanlari hayatima sokup duruyorum.dogrulari hep eliyorum
Kalbimi kirmicak ya..tek sucu bu zavallinin..iyi olmasi..beni sevmesi.
Allah belami veriyo iste

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder