26 Ağustos 2011 Cuma

garip seylere yoruyorum kafami,ve dahasi mesela 2 hafta sonra herseyi unutmak zorunda oldugum gercegi
gördügüm rüyalar
kurdugum hayaller
gözümde büyüttügüm adamlar
bes para etmezler.
bazen o kadar yalniz kaliyoruz ki,birinin bizi istemesi,böyle bi gercek gururumuzu oksuyor,sevindiriyo bizi
sahte mutluluk,nerdesin?
bir de bazen bazi adamlar vardir ilk basta sadece egonu tatmin etmek icin kenara koyarsin
arada gelirsin gidersin gelir gider
aklinda bisey yoktur sen rahat o relax
sonra sen kafanda,sadece kafanda bunu sesli söylemeden,aslinda bu cocuk iyi cocuk,sevgili olabiliriz,hem aptal degil,belki beni sever diyosun ya
olay tam da orda bitiyo.

bu evrenin sana en buyuk orospu cocuklugudur iste
yalnizliktan geberecem
su yazlikta tek bir arkadasim kalmadi,olanda gitti intihar mi etsem?

2 yorum:

  1. sanki yalnızım yalnızım diye dertlendikçe daha mı fena oluyor ne. bu biraz insanın uyumam lazım deyip uyumaya çalıştıkça uyuyamaması gibi.

    YanıtlaSil
  2. ama o kadar kötü ki ne bir arkadasim var ne de birsey herkes gitti ve ben su igrenc yerde yapayalniz kaldim.iyice bunalimlik.

    YanıtlaSil